เดียวดายอาดูรสิ้นสูญแล้วทุกๆ สิ่ง   เธอมาทอดทิ้งจากไปจนไกลสุดไกล

จำใจจำทนหม่นหมองเพ้อร้องร่ำไห้    โอ้ยอดดวงใจแสนเศร้าโศกตรม

จำใจจำฝืนกล้ำกลืนชอกช้ำเหลือเอ่ย    เธอทำเมินเฉยห่างเหินทำเมินไม่มอง

ยามใดใจเหงาเฝ้าดูนวลแสงจันทร์ส่อง   ใจคอยร่ำร้องเรียกหาแต่เธอ

ทอดทิ้ง ทอดทิ้ง ฉันไปแสนไกล สุดอาลัยในรักหักหาย

ปวดร้าว ปวดร้าว เหลือใจหมองไหม้ หมดเยื่อใยไม่หวนคืนมา

คอย...คอยหาตั้งตาคอยเธอคืนกลับ   เธอไปลาลับจากฉันคืนวันผ่านไป

คอยเธอหวนกลับมาเคียงชิดใกล้   ไยเป็นไฉนคอยเก้อเดียวดาย